Çıkar biri karşıma, sen çıkamazsın aklımdan
Yalnız geçirdiğim gecelere ahdım var
Bırakmış her şeyini gençliğimin ardında
Kötüyüm bu ara, ellerimden tut en azından
Çıkar biri karşıma, sen çıkamazsın aklımdan
Yalnız geçirdiğim gecelere ahdım var
Bırakmış her şeyini gençliğimin ardında
Kötüyüm bu ara, ellerimden tut en azından
Kendi kendime çabaladım, gözüm yoktu o tahtında
Sen iste yeter, tüm şehir ayakların altında
Aslında görmedim hiç kimseyi bahtımda
Ben de bi’ sigara yaktım yıldızların altında
Sanıyorum ki herkes her şeyin farkında
Ama ben konuşmuyorum hiç kimsenin hakkında
Söyledi çocuklar, çıkmıyorum aklından
Biliyo’sun, bekliyorum mahallenin parkında
Nedense hep biz kaybediyoruz
Ama bi’ şekil hallediyoruz
Nedense hep biz kaybediyoruz
Ama bi’ şekil hallediyoruz
Çıkar biri karşıma, sen çıkamazsın aklımdan
Yalnız geçirdiğim gecelere ahdım var
Bırakmış her şeyini gençliğimin ardında
Kötüyüm bu ara, ellerimden tut en azından
Çıkar biri karşıma, sen çıkamazsın aklımdan
Yalnız geçirdiğim gecelere ahdım var
Bırakmış her şeyini gençliğimin ardında
Kötüyüm bu ara, ellerimden tut en azından
Bugün değil yarın, yarınlarım yarım
Bugünlerde buluyorum kendimi sandalyesinde sarhoş hâlde bi’ barın
Bileklerim ince, çiziklerim kalın
Bi’ yalan daha söyleme, çünkü inanırım
Telefonum açık, belki ararsın
Sen benim inandığım en güzel yalansın
Belki bi’ gün anlarsın çok geç olmadan
Bu lanet kader yazılmış alnıma daha doğmadan, bakma ağladığıma
Herkes koşar ışığına, ben koştum karanlığına
Bilsen neler düşündüm gözlerimi kapattığımda
Her gece kâbusla
Mapustaki kardeşlere sözüm var, alıca’m onları Lambo Brabus’la
Dön’cekmiş
Seni sevmek meğer her gün ölmekmiş
Ateş gibi sönmek, iyi hâl için mahkemede giyilen beyaz kırışık bi’ gömlekmiş
